اﻟﻤﺎﻧﻬﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ در ﺷﺒﻜﻪ ﻫـﺴﺘﻨﺪ ﻛـﻪ در اﺑﺘـﺪاي ﻓﻴـﺪرﻫﺎي ﻓﺮﻋـﻲ و

17

ﺑﺮاي ﺣﻔﺎﻇﺖ اﻳﻦ ﻓﻴﺪرﻫﺎ ﻧﺼﺐ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ. ﻣﻨﺤﻨﻲ ﻣﺸﺨﺼﻪ ﻫﺮ ﻓﻴﻮز ﻋﻤﻮﻣﺎً از دو ﻣﻨﺤﻨﻲ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷـﺪه اﺳﺖ. ﻳﻜﻲ ﻣﻴﻨﻴﻤﻢ زﻣـﺎن ذوب (Minimum Melting) و دﻳﮕـﺮي زﻣـﺎن ﻗﻄـﻊ ﻛﺎﻣـﻞ (Total Clearing) ﺟﺮﻳﺎن ﺧﻄﺎ را ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻲﻛﻨﺪ. ﻫﺮﻳﻚ از اﻳﻦ ﻣﻨﺤﻨﻲﻫـﺎ، داراي ﻣﺸﺨـﺼﻪ اﺿـﺎﻓﻪ ﺟﺮﻳـﺎن زﻣﺎن ﻣﻌﻜﻮس ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺑﺮاي ﻧﻤـﺎﻳﺶ آﻧﻬـﺎ از ﺧﻄﻬـﺎي ﻣـﺴﺘﻘﻴﻢ I2t در ﺻـﻔﺤﻪ ﻟﮕـﺎرﻳﺘﻤﻲ اﺳـﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻮد. اﮔﺮﭼﻪ در ﺻﻔﺤﻪ ﻟﮕﺎرﻳﺘﻤﻲ ﺑﺮاي ﻓﻴﻮز از ﺗﺎﺑﻊ درﺟﻪ دو اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻮد، ﻟـﻴﻜﻦ ﻣـﻲﺗـﻮان در ﻣﺤﺪوده ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ (Coordination range) ﻛﻪ ﺑﻴﻦ ﺟﺮﻳﺎن ﺧﻄﺎي ﻣـﺎﻛﺰﻳﻤﻢ و ﻣﻴﻨـﻴﻤﻢ ﺗﻌﺮﻳـﻒ ﻣﻲﺷﻮد، ﺑﺎ ﺗﻘﺮﻳﺐ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﻲ آﻧﻬﺎ را ﺧﻂ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻳﻚ ﺗﺎﺑﻊ ﺧﻄﻲ ﻣـﻲﺗﻮاﻧـﺪ ﻛﻤﻚ ﺑﺴﻴﺎري ﺑﻪ ﺳﺎدهﺳﺎزي ﻣﺤﺎﺳﺒﺎت ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻣﻌﺎدﻟﻪاي ﻛﻪ ﻣﻲﺗـﻮان ﻣﻨﺤﻨـﻲ ﻓﻴـﻮز را در ﻣﺤﻮرﻫـﺎي ﻟﮕﺎرﻳﺘﻤﻲ ﺑﺎ آن ﺑﻴﺎن ﻛﺮد، ﺑﺼﻮرت زﻳﺮ اﺳﺖ:
log(t) ) a.log(I ) b (1-2)
ﻛﻪ در آن t زﻣﺎن ﻋﻤﻠﻜﺮد ﻓﻴﻮز و I ﺟﺮﻳﺎن ﻓﻴﻮز ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ. a و b ﻧﻴﺰ ﺛﺎﺑﺖ ﻫﺎﻳﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻨﺤﻨـﻲ ﻓﻴﻮز را ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

ﻛﻠﻴﺪﻫﺎ و ﺑﺎزﺑﺴﺖﻫﺎ ﺑﺮاي ﻗﻄﻊ ﻣﺪار در اﺑﺘﺪا و وﺳﻂ ﻓﻴﺪر اﺻﻠﻲ ﻗﺮار ﻣﻲﮔﻴﺮﻧﺪ و ﻋﻤﻮﻣـﺎً ﺑـﻪ رﻟـﻪ ﻫـﺎي اﺿﺎﻓﻪ ﺟﺮﻳﺎن ﺑﺎ ﻣﻨﺤﻨﻲ ﻣﺸﺨﺼﻪﻫﺎي زﻣﺎن ﻣﻌﻜﻮس ﻣﺠﻬﺰ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ. اﻳﻦ ﻣﺸﺨﺼﻪﻫـﺎ را ﻣـﻲﺗـﻮان ﺑـﻪ ﺻﻮرت زﻳﺮ ﻧﻤﺎﻳﺶ داد:

(2-2)

B

A

t(I )

1
P
M

ﻛﻪ در آن:
: t زﻣﺎن ﻋﻤﻠﻜﺮد اﻟﻤﺎن ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﺟﺮﻳﺎن زﻣﺎن ﻣﻌﻜﻮس

: I ﺟﺮﻳﺎن دﻳﺪه ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ اﻟﻤﺎن ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ
: M ﻧﺴﺒﺖ ﺟﺮﻳﺎن Ipickup ) I / Ipickup ﺟﺮﻳﺎن ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺷﺪه ﺑﺮاي ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻋﻤﻞ رﻟﻪ اﺳﺖ)

ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ. A، B و p ﻧﻴﺰ ﺛﺎﺑﺖﻫﺎﻳﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﻮع ﻣﻨﺤﻨـﻲ ﻣﺸﺨـﺼﻪ را ﻣـﺸﺨﺺ ﻣـﻲﻧﻤﺎﻳﻨـﺪ. در ﺟﺪول 1-2، ﻣﻘﺎدﻳﺮ اﺳﺘﺎﻧﺪارد آﻧﻬﺎ اراﺋﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ:

ﻣﻨﺤﻨﻲ ﻣﺸﺨﺼﻪ
A
B
p

ﻣﻌﻜﻮس
0,0515
0,1140
0,02
ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻌﻜﻮس
19,61
0,491
2
ﺑﻲﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﻌﻜﻮس
28,2
0,1217
2

ﺟﺪول -1-2 ﺛﺎﺑﺖﻫﺎي ﻣﻨﺤﻨﻲ ﻣﺸﺨﺼﻪ ﺟﺮﻳﺎن ﻣﻌﻜﻮس

-3-5-2 رﻟﻪ ﻫﺎ

-1-3-5-2 رﻟﻪ ﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد (overcurrent relays)
ﺑﺮاي ﺑﺮﺧﻲ از ﺷﺮﻛﺖﻫﺎ، ﻧﻘﻄﻪ آﻏﺎز ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺗﻮزﻳﻊ، ﺳﻤﺖ اوﻟﻴﻪ ﭘﺴﺖ ﺗﻮزﻳﻊ اﺳﺖ. ﺣﺎل آﻧﻜﻪ ﺑﺮاي ﺑﺮﺧﻲ دﻳﮕﺮ از ﺷﺮﻛﺖﻫﺎ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺗﻮزﻳﻊ از ﻛﻠﻴﺪ ﻓﻴﺪر اﺻﻠﻲ آﻏﺎز و ﺑﻪ ﻣﺼﺮف ﻛﻨﻨﺪه ﭘﺎﻳﺎن ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ.

18

.ﺑﺮاي ﻫﺮ دو ﺣﺎﻟﺖ، داﻧﺴﺘﻦ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﻋﻤﻠﻜﺮد رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد ﺿﺮوري اﺳﺖ.

-2-3-5-2 ﻣﺸﺨﺼﺎت رﻟﻪ ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد

رﻟﻪ ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد ﻳﻜﻲ از ﺳﺎدهﺗﺮﻳﻦ اﻧﻮاع ﺗﺠﻬﻴﺰات ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ اﺳﺖ. اﻳﻦ رﻟﻪ ﭼﻨﺎن ﻛﻪ از ﻧﺎﻣﺶ ﭘﻴﺪاﺳﺖ، در ﺻﻮرﺗﻲ ﻓﻌﺎل ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ ﺟﺮﻳﺎنﻫﺎي ﮔﺬرﻧﺪه از ﻳﻚ ﺑﺨﺶ ﻣﻌﻴﻦ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻗﺪرت، از ﻳﻚ ﻣﻘﺪار از ﭘﻴﺶ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻮد. رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد داراي دو ﮔﻮﻧﻪ اﺻﻠﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ: رﻟﻪﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﻛﺎرﻛﺮد آﻧﻲ و رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد ﺑﺎ ﺗﺄﺧﻴﺮ زﻣﺎﻧﻲ. رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد آﻧﻲ ﭼﻨﺎن ﻃﺮاﺣﻲ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪن ﺟﺮﻳﺎن از ﻣﻘﺪار ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺷﺪه، رﻟﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ و ﺑﺪون ﻫﻴﭻ ﺗﺄﺧﻴﺮ زﻣﺎﻧﻲ، وارد ﻋﻤﻞ ﺷﻮد.

اﻟﺒﺘﻪ زﻣﺎن ﻛﺎرﻛﺮد رﻟﻪﻫﺎ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻛﺎﻣﻼً ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﺎﺷﺪ. اﻳﻦ زﻣﺎن ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺗﺎ ﺣﺪود 0,16 ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻛﻢ ﻳﺎ ﺑﻪ اﻧﺪازه 0,4 ﺛﺎﻧﻴﻪ زﻳﺎد ﺑﺎﺷﺪ. رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎي ﻧﻮع و وﻳﮋﮔﻲ ﻋﻤﻠﻜﺮد ﺑﻪ ﺳﻪ دﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺑﻨﺪي ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ:

• ﺟﺮﻳﺎن ﺛﺎﺑﺖ
• زﻣﺎن ﺛﺎﺑﺖ
• زﻣﺎن ﻣﻌﻜﻮس
ﻣﻨﺤﻨﻲ ﻣﺸﺨﺼﻪ اﻳﻦ ﺳﻪ ﻧﻮع در ﺷﻜﻞ 3-2 رﺳﻢ ﺷﺪه اﺳﺖ.

(اﻟﻒ)

(ب)

(ج)

ﺷﻜﻞ -3-2 اﻧﻮاع رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد
-1 رﻟﻪ ﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن ﺛﺎﺑﺖ
ﻫﺮﮔﺎه ﺟﺮﻳﺎن در اﻳﻦ ﻧﻮع رﻟﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻣﻘﺪار از ﭘﻴﺶ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪه ﺑﺮﺳﺪ، رﻟﻪ ﻓﻮراً ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺗﻨﻈﻴﻢ رﻟﻪ ﭼﻨﺎن اﻧﺠﺎم ﻣﻲﭘﺬﻳﺮد ﻛﻪ در دورﺗﺮﻳﻦ ﭘﺴﺖ ﺑﺮق از ﻣﻨﺒﻊ، رﻟﻪ ﺑﺎ ﻳﻚ ﺟﺮﻳﺎن ﻛﻢ ﻋﻤﻞ ﻛﻨﺪ و ﻫﺮ ﭼﻪ ﭘﺴﺖﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﻧﺰدﻳﻚﺗﺮ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ، ﻣﻘﺪار ﺟﺮﻳﺎن ﻋﻤﻠﻜﺮد رﻟﻪ اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ. رﻟﻪﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﺟﺮﻳﺎن

19

ﻣﻌﻴﻦ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻧﻤﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ، ﺑﻠﻜﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻً از آنﻫﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان واﺣﺪﻫﺎي ﻋﻤﻞ ﻛﻨﻨﺪه ﺳﺮﻳﻊ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه دﻳﮕﺮ اﻧﻮاع ﺣﻔﺎﻇﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻮد.

-2 رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن / زﻣﺎن ﺛﺎﺑﺖ

اﻳﻦﮔﻮﻧﻪ رﻟﻪﻫﺎ ﻗﺎدرﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺳﻄﻮح ﺟﺮﻳﺎن اﺗﺼﺎل ﻛﻮﺗﺎه ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ زﻣﺎن ﻋﻤﻠﻜﺮد ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺷﻮﻧﺪ. ﺗﻨﻈﻴﻢ اﻳﻦ ﻧﻮع رﻟﻪﻫ
ﺎ، ﺑﺎ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺟﺮﻳﺎن ﺷﺮوع ﻋﻤﻠﻜﺮد رﻟﻪ و ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺳﺎﻋﺘﻲ ﻛﻪ زﻣﺎن دﻗﻴﻖ ﻋﻤﻠﻜﺮد رﻟﻪ را ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ، اﻧﺠﺎم ﻣﻲﺷﻮد. اﻳﻦ ﻧﻮع از رﻟﻪ ﻫﺎ در ﺳﻴﺴﺘﻢﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﻣﭙﺪاﻧﺲ ﻣﻨﺒﻊ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻣﭙﺪاﻧﺲ ﻋﻨﺼﺮ ﻣﻮرد ﺣﻔﺎﻇﺖ از ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻗﺪرت، ﺑﺰرگ اﺳﺖ و ﺳﻄﻮح اﺗﺼﺎل ﻛﻮﺗﺎه ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ رﻟﻪ ﺑﺎ رﻟﻪﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در اﻧﺘﻬﺎي ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ، ﻳﻜﺴﺎن اﺳﺖ، ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﻲﮔﻴﺮﻧﺪ.

-3 رﻟﻪﻫﺎي زﻣﺎن ﻣﻌﻜﻮس

وﻳﮋﮔﻲ اﺳﺎﺳﻲ اﻳﻦ ﻧﻮع از رﻟﻪﻫﺎ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ زﻣﺎن ﻋﻤﻠﻜﺮد آنﻫﺎ ﺑﺎ ﺟﺮﻳﺎن اﺗﺼﺎل ﻛﻮﺗﺎه ﻧﺴﺒﺖ ﻋﻜﺲ دارد. اﻳﻦ وﻳﮋﮔﻲ در ﻣﻨﺤﻨﻲ ﻣﺸﺨﺼﻪ اﻧﻮاع رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد ﺑﻪوﺿﻮح دﻳﺪه ﻣﻲﺷﻮد. رﻟﻪﻫﺎي زﻣﺎن ﻣﻌﻜﻮس ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﻨﺤﻨﻲ ﻣﺸﺨﺼﻪ ﻛﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻋﻤﻠﻜﺮد آنﻫﺎ را ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ، ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺑﻨﺪي ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﺮ اﻳﻦ اﺳﺎس اﻳﻦ رﻟﻪﻫﺎ را ﻣﻌﻤﻮﻻً در ﮔﺮوهﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﻋﻨﺎوﻳﻦ زﻣﺎن ﻣﻌﻜﻮس، ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻌﻜﻮس و ﺑﻲﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﻌﻜﻮس ﻗﺮار ﻣﻲدﻫﻨﺪ.

ﺷﻜﻞ -4-2 اﻧﻮاع رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد ﻣﻌﻜﻮس

ﻫﻤﻪ اﻧﻮاع رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﻠﻲ ﮔﺰﻳﻨﺶ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ؛ ﭼﺮا ﻛﻪ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺮاﻳﻂ ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد را در ﺣﻮزه ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﺧﻮﻳﺶ آﺷﻜﺎر ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ، ﺑﻠﻜﻪ رﺧﺪاد ﻫﺮ ﻧﻮع اﺿﺎﻓﻪ ﺟﺮﻳﺎﻧﻲ را در ﻧﺎﺣﻴﻪ ﻫﻤﺴﺎﻳﻪ ﻧﻴﺰ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﻨﺪ. در ﻋﻤﻞ، ﮔﺰﻳﻨﺶ ﭘﺬﻳﺮي ﻻزم ﻣﻴﺎن رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺑﺨﺶﻫﺎي ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ را ﻣﻲ ﺗﻮان ﺑﺮاﺳﺎس ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ (ﺗﻨﻈﻴﻢ)، زﻣﺎن ﻛﺎرﻛﺮد ﻳﺎ ﺗﺮﻛﻴﺒﻲ از اﻳﻦ دو و

20

ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﺸﺨﺼﻪﻫﺎي ﻧﺴﺒﻲ رﻟﻪﻫﺎي ﺧﺎص ﺑﻪ ﻛﺎر رﻓﺘﻪ در ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻳﺠﺎد ﻛﺮد. ﻋﻼوه ﺑﺮ اﻳﻦ روشﻫﺎ، رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد در ﻫﺮ دو ﺷﻜﻞ ﺑﺮاي ﺣﻔﺎﻇﺖ از ﺗﻤﺎم اﺟﺰاي ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻣﻲﮔﻴﺮﻧﺪ. اﻳﻦ ﻧﻮع رﻟﻪﺑﻨﺪي ﺑﻪ دﻟﻴﻞ ﻫﺰﻳﻨﻪ ﻛﻢ، اﻣﺮوزه در ﺗﻤﺎم ﺳﻴﺴﺘﻢﻫﺎي ﺗﻮزﻳﻊ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﮔﺰﻳﻨﻪ ﺑﻜﺎر ﻣﻲرود. ﺷﻜﻞ 5-2 دﺳﺘﻪاي از ﻣﻨﺤﻨﻲﻫﺎي زﻣﺎن ﻣﻌﻜﻮس ﻧﻤﻮﻧﻪ اي از رﻟﻪﻫﺎي ﭘﺮ ﻛﺎرﺑﺮد از ﻧﻮع اﻟﻘﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﻗﺮص ﮔﺮدان، را ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ.

ﺷﻜﻞ -5-2 ﻣﻨﺤﻨﻲﻫﺎي زﻣﺎن ﻣﻌﻜﻮس

ﻫﺮ ﻣﻨﺤﻨﻲ ﻳﻚ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻋﺪدي ﺑﺮاي ﻣﻌﻴﺎر ﺗﺄﺧﻴﺮ زﻣﺎﻧﻲ را ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ. ﻫﺮ ﻣﻨﺤﻨﻲ ﻣﻴﺎﻧﻲ را ﻧﻴﺰ ﻣﻲﺗﻮان ﺑﺎ درونﻳﺎﺑﻲ ﺑﺪﺳﺖ آورد، زﻳﺮا ﺗﻐﻴﻴﺮات اﻳﻦ ﻣﻨﺤﻨﻲﻫﺎ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ اﺳﺖ. ﺷﻜﻞ 6-2

ﻛﺎرﺑﺮد رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد زﻣﺎﻧﻲ در ﻳﻚ ﻓﻴﺪر ﺷﻌﺎﻋﻲ و ﻣﺸﺨﺼﻪ زﻣﺎن ﻗﻄﻊ ﻣﺪار در ﭘﻲ رﺧﺪاد اﺗﺼﺎل ﻛﻮﺗﺎه در ﻫﺮ ﻳﻚ از ﻧﻘﺎط ﻓﻴﺪر را ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ. ﻫﺮ ﻣﻨﺤﻨﻲ ﻣﻴﺎﻧﻲ را ﻧﻴﺰ ﻣﻲﺗﻮان ﺑﺎ درونﻳﺎﺑﻲ ﺑﺪﺳﺖ آورد، زﻳﺮا ﺗﻐﻴﻴﺮات اﻳﻦ ﻣﻨﺤﻨﻲﻫﺎ ﺑﺼﻮرت ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ اﺳﺖ. اﻳﻦ ﺷﻜﻞ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ ﺣﺪاﻗﻞ زﻣﺎن ﻛﺎرﻛﺮد رﻟﻪ ﺑﺎ دور ﺷﺪن از ﭘﺴﺖ ﺗﻮزﻳﻊ اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ، اﻓﺰاﻳﺸﻲ ﻛﻪ در ﺣﺎﻟﺖ ﻛﻠﻲ و ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﻛﺎر ﺑﺎ رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد اﺟﺘﻨﺎب ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ اﺳﺖ. اﻳﻦ ﺷﻜﻞ ﻫﻢ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻣﺸﺨﺼﻪ زﻣﺎن ﻣﻌﻜﻮس ﺑﺮ ﻛﺎﺳﺘﻦ از اﻳﻦ اﻓﺰاﻳﺶ زﻣﺎن را ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ. ﺑﺪﻳﻬﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺗﻌﺪاد ﺑﺨﺶﻫﺎي ﺳﺮي روي ﻓﻴﺪر ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ، زﻣﺎن ﻗﻄﻊ ﺑﺎر ﺳﺮ ﻓﻴﺪر ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻲ ﺷﻮد. اﻳﻦ زﻣﺎن ﻧﺒﺎﻳﺪ از 2 ﻳﺎ 3 ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻮد.

ﺑﺮاﺳﺎس ﺑﺮﺧﻲ اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎ اﻳﻦ زﻣﺎن ﭼﻨﺪان ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻧﻴﺴﺖ. اﻣﺎ اﮔﺮ ﭘﺎﻳﺪاري ﺳﻴﺴﺘﻢ در ﻣﻌﺮض ﺧﻄﺮ ﻳﺎ ﺑﺎرﮔﺬاري ﺧﻄﻮط زﻳﺎد ﺑﺎﺷﺪ، آﻧﮕﺎه دﻳﮕﺮ ﻧﻤﻲﺗﻮان اﻳﻦ ﻣﻘﺪار را ﺗﻐﻴﻴﺮ داد.

رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد آﻧﻲ ﻳﺎ ﺑﻲﺗﺄﺧﻴﺮ، ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺣﻔﺎﻇﺖ اوﻟﻴﻪ و ﺑﺮاي ﺗﻜﻤﻴﻞ رﻟﻪﺑﻨﺪي زﻣﺎن ﻣﻌﻜﻮس ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻲروﻧﺪ و اﺳﺘﻔﺎده از آنﻫﺎ، اﻣﺮوزه ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻌﻤﻮل اﺳﺖ. اﻳﻦ رﻟﻪﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎ در ﺻﻮرﺗﻲ ﺑﺎﻳﺪ وارد ﻋﻤﻞ ﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﺟﺮﻳﺎن اﺗﺼﺎل ﻛﻮﺗﺎه اﺳﺎﺳﺎً از ﻫﺮ ﺟﺮﻳﺎن دﻳﮕﺮ در ﻣﺪار، ﻣﺜﻼً از ﺟﺮﻳﺎن ﮔﺬراﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم زﻳﺮ ﺑﺎر ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ اﺟﺰاي ﺳﻴﺴﺘﻢ ﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲآﻳﺪ، ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺣﻔﺎﻇﺖ رﻟﻪﻫﺎي ﺟﺮﻳﺎن

21

زﻳﺎد آﻧﻲ ﺑﺎ ﺗﻨﻈﻴﻢ دﻗﻴﻖ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ، ﺑﻄﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﺗﻌﻴﻴﻦ و ﺑﺨﺶ ﻛﻮﭼﻜﻲ از اﻧﺘﻬﺎي ﺧﻂ ﻣﺤﺪود ﻣﻲ ﺷﻮد. ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﻮﻧﻪ، رﻟﻪ ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد آﻧﻲ ﻣﻌﻤﻮﻻ در 25 درﺻﺪ ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﺟﺮﻳﺎن ﺑﻴﺸﻴﻨﻪ رﻟﻪ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم رخ داد اﺗﺼﺎل ﻛﻮﺗﺎه ﺳﻪ ﻓﺎز در اﻧﺘﻬﺎي ﺧﻂ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻣﻲﺷﻮد. ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﻨﻈﻴﻢ رﻟﻪ آﻧﻲ در ﺣﺪود 80

درﺻﺪ از آن ﻗﺴﻤﺖ ﺧﻂ را ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﻛﺮد.

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ آﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ، ﻣﻲﺗﻮان ﻗﻄﻊ آﻧﻲ را ﺑﻪ رﻟﻪﺑﻨﺪي زﻣﺎن ﻣﻌﻜﻮس اﻓﺰود و زﻣﺎن ﻻزم ﺑﺮاي ﻗﻄﻊ ﺑﺎر ﺗﺎ ﺣﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻛﺎﻫﺶ داد. ﻛﺎﻫﺶ اﻧﺪازه ﺟﺮﻳﺎن اﺗﺼﺎل ﻛﻮﺗﺎه ﺑﺎﻋﺚ ﻛﺎﻫﺶ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺗﺤﺖ ﭘﻮﺷﺶ واﺣﺪ آ
ﻧﻲ و ﺣﺘﻲ ﺻﻔﺮ ﺷﺪن آن ﻣﻲﺷﻮد. اﻟﺒﺘﻪ اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﭼﻨﺪان ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ؛ زﻳﺮا ﻫﺪف ﻗﻄﻊ ﺳﺮﻳﻊ ﺑﺎر در اﺛﺮ اﺗﺼﺎل ﻛﻮﺗﺎه ﺑﻴﺸﻴﻨﻪ اﺳﺖ.

ﺷﻜﻞ -6-2 ﻛﺎرﺑﺮد ﻗﻄﻊ آﻧﻲ در رﻟﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﺟﺮﻳﺎن

ﻗﻄﻊ آﻧﻲ ﺑﺎر در ﺻﻮرﺗﻲ ﺷﺪﻧﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ اﻧﺪازه ﺟﺮﻳﺎن اﺗﺼﺎل ﻛﻮﺗﺎه ﺑﺎ ﺣﺮﻛﺖ از ﺳﺮ اﻧﺘﻬﺎﻳﻲ ﻳﻚ ﺧﻂ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺤﻞ رﻟﻪ، ﺗﺎ ﺣﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﻲ اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﺑﺪ. اﻳﻦ اﻓﺰاﻳﺶ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺪاﻗﻞ 2 ﻳﺎ 3 ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ دﻟﻴﻞ اﺳﺖ ﻛﻪ رﻟﻪ ﺑﻨﺪي آﻧﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮاي ﻳﻚ ﺳﺮي ﺧﻄﻮط ﺧﺎص ﻋﻤﻠﻲ اﺳﺖ. ﻫﺮﮔﺎه ﺟﺮﻳﺎن اﺗﺼﺎل ﻛﻮﺗﺎه در ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺗﻮزﻳﻊ اﺻﻮﻻً ﺑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﺤﻞ ﺧﻄﺎ ﺗﺎ رﻟﻪ واﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و واﺑﺴﺘﮕﻲ ﭼﻨﺪاﻧﻲ ﺑﻪ ژﻧﺮاﺗﻮرﻫﺎي ﻓﻌﺎل ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻣﻲﺗﻮان ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از رﻟﻪ ﻫﺎي ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﻪ زﻣﺎن ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻌﻜﻮس، ﺑﻪ زﻣﺎن ﻗﻄﻊ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮي دﺳﺖ ﻳﺎﻓﺖ. اﻣﺎ در ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﻛﻪ ﻣﻴﺰان ﺟﺮﻳﺎن اﺗﺼﺎل ﻛﻮﺗﺎه آن ﺑﺴﺘﮕﻲ زﻳﺎدي ﺑﻪ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﻴﺴﺘﻢ در ﻟﺤﻈﻪي رﺧﺪاد ﺧﻄﺎ دارد، ﺑﻬﺮهﮔﻴﺮي از رﻟﻪﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ داراي ﻣﺸﺨﺼﻪ ﻛﺎرﻛﺮدي زﻣﺎن ﻣﻌﻜﻮس ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﻬﺘﺮي ﺧﻮاﻫﺪ اﻧﺠﺎﻣﻴﺪ. ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل، ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎي ﻣﺪارﻫﺎي ﺗﻮزﻳﻊ ﻧﺰدﻳﻚ ﻣﻲﺷﻮﻳﻢ، رﻟﻪﻫﺎ و ﻛﻠﻴﺪﻫﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﻓﻴﻮز ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. در ﻧﺎﺣﻴﻪﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺧﻄﺎﻫﺎي ﮔﺬرا زﻳﺎدﺗﺮ رخ ﻣﻲدﻫﻨﺪ، ﺑﺮاي اﻳﺠﺎد ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎت ﻓﻴﻮز ﺑﺎﻳﺪ از رﻟﻪﻫﺎي زﻣﺎن ﺑﻲﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﻌﻜﻮس اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد. ﺗﻨﻈﻴﻢ رﻟﻪﻫﺎي ﻳﻚ ﻓﻴﺪر در 200 ﺗﺎ 400 درﺻﺪ ﺟﺮﻳﺎن ﺑﺎر ﻛﺎﻣﻞ، ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻣﻌﻘﻮﻟﻲ اﺳﺖ. ﺑﺎ اﻳﻦ وﺟﻮداﮔﺮ ﻧﻜﺎت ﺧﺎﺻﻲ رﻋﺎﻳﺖ ﻧﺸﻮد، آﻧﮕﺎه اﺟﺘﻨﺎب از ﻛﺎرﻛﺮد ﻧﺎدرﺳﺖ رﻟﻪ در اﺛﺮ ﺟﺮﻳﺎنﻫﺎي ﭘﺴﻤﺎﻧﺪ ﻳﺎ ﺑﺎر ﺳﺮدي ﻛﻪ در ﭘﻲ ﻳﻚ ﺑﺮون رﻓﺖ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﭘﺪﻳﺪ

22

ﻣﻲآﻳﻨﺪ، ﻣﻤﻜﻦ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد. از ﺳﻮي دﻳﮕﺮ اﻓﺰاﻳﺶ اﻳﻦ ﺗﻨﻈﻴﻢ، ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ از ﭘﻮﺷﺶ ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ رﻟﻪ ﺑﺮ ﻓﻴﺪر ﺑﻜﺎﻫﺪ ﻳﺎ آنﻛﻪ ﺗﻨﻈﻴﻢ درﺳﺖ و ﻣﻌﻘﻮل رﻟﻪﻫﺎي ﺳﻤﺖ ﺗﻐﺬﻳﻪ اﻳﻦ ﻓﻴﺪر را ﺑﺎ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻮاﺟﻪ ﺳﺎزد.

-6-2 ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﺑﻬﻴﻨﻪ رﻟﻪﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ

-1-6-2 اﺻﻮل ﺑﻬﻴﻨﻪﺳﺎزي

ﺑﻬﻴﻨﻪﺳﺎزي ﻓﺮآﻳﻨﺪي اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ اﻋﻤﺎل روشﻫﺎﻳﻲ ﻳﻚ ﻳﺎ ﺟﻨﺪ ﻫﺪف ﺑﺮ اﺳﺎس ﭼﻨﺪ ﭘﺎراﻣﺘﺮ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻧﺤﻮ ﺑﺮآورده ﮔﺮدﻧﺪ. ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر اﻧﺠﺎم ﺑﻬﻴﻨﻪ ﺳﺎزي، ﻣﻲﺑﺎﻳﺴﺖ ﻧﺨﺴﺖ ﻣﺪل رﻳﺎﺿﻲ ﻓﺮآﻳﻨﺪ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺑﺪﺳﺖ آﻳﺪ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﺤﺪودﻳﺖﻫﺎ و ﻛﺮانﻫﺎي ﭘﺎراﻣﺘﺮﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﻓﺮآﻳﻨﺪ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﮔﺬار ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺪﺳﺖ آﻳﻨﺪ. ﺑﺎ ﻣﺪل ﺳﺎزي رﻳﺎﺿﻲ اﻫﺪاف، ﺗﺎﺑﻊ ﻳﺎ ﺗﻮاﺑﻊ ﻫﺪف ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻲ آﻳﻨﺪ و از در ﻧﻈﺮ ﮔﻴﺮي ﻣﺤﺪوﻳﺖﻫﺎ و ﻛﺮانﻫﺎي ﭘﺎراﻣﺘﺮﻫﺎ ﻗﻴﻮد ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻲآﻳﻨﺪ. روشﻫﺎي ﺑﻬﻴﻨﻪﺳﺎزي ﺑﺮ اﺳﺎس اﺻﻮل رﻳﺎﺿﻲ، اﻣﻜﺎن ﻳﺎﻓﺘﻦ ﭘﺎﺳﺦﻫﺎي ﺑﻬﻴﻨﻪ ﻳﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻪ ﺑﻬﻴﻨﻪ را ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﻲ ﺳﺎزﻧﺪ.
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ رﻟﻪﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ، ﻳﻜﻲ از ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻬﻢ در ﺣﻮزه ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺳﻴﺴﺘﻢﻫﺎي ﻗﺪرت اﺳﺖ. ﺑﻪ ﺳﺒﺐ اﻫﻤﻴﺖ اﻳﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ و ﺑﻪ ﺳﺒﺐ اﻫﻤﻴﺖ اﺻﻞ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺳﺮﻳﻊ، ﻣﺪت ﻫﺎ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺤﺚ ﺣﺪاﻗﻞ ﻛﺮدن زﻣﺎن ﻋﻤﻠﻜﺮد ﻃﺮح ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﻣﻄﺮح ﮔﺮدﻳﺪه اﺳﺖ و ﻓﺮﻣﻮلﺑﻨﺪيﻫﺎﻳﻲ ﻧﻴﺰ در اﻳﻦ راﺳﺘﺎ اراﺋﻪ ﮔﺮدﻳﺪه اﺳﺖ.

ﺑﺤﺚ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﺑﻬﻴﻨﻪ در ﻣﻮرد ﻓﻴﻮزﻫﺎ ﭼﻨﺪان ﻣﻄﺮح ﻧﻴﺴﺖ، زﻳﺮا اﻳﻦ ادوات ﭘﺎراﻣﺘﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻨﻈﻴﻤﻲ ﻧﺪارﻧﺪ. ﺑﺤﺚ در ﻣﻮرد ﺑﺎزﺑﺴﺖﻫﺎ و ﺑﺨﺼﻮص رﻟﻪﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﻣﻄﺮح اﺳﺖ. رﻟﻪﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﮕﻮﻧﻪ اي ﻛﻪ رﻟﻪﻫﺎي ﻣﻴﻜﺮوﭘﺮوﺳﺴﻮري ﺟﺪﻳﺪ ﺣﺘﻲ داراي ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﺗﻨﻈﻴﻢ روي ﺧﻂ (On-line) ﻧﻴﺰ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻧﻌﻄﺎفﭘﺬﻳﺮي رﻟﻪﻫﺎ، ﺑﺤﺚ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﺑﻬﻴﻨﻪ در ﻣﻘﺎﻻت در ﻣﻮرد اﻳﻦ ادوات ﻣﻄﺮح ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ.

-2-6-2 ﺗﺎﺑﻊ ﻫﺪف

از ﺑﻴﻦ ﻓﺮﻣﻮلﻫﺎي ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﺑﻬﻴﻨﻪ، ﺗﺎﺑﻊ ﻫﺪف ﺑﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺻﻮرت ﻣﻄﺮح ﮔﺮدﻳﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ از ﺑﻴﻦ آﻧﻬﺎ ﻣﻲﺗﻮان ﺑﻪ ﻣﻮارد ذﻳﻞ اﺷﺎره ﻧﻤﻮد 28] ﺗﺎ [33
(3-2)
Min F1 Wi ×Ti
(4-2)
Min F2 Wi j ×Ti j
(5-2)
Min F3 Wi j k ×Ti j k
ﻛﻪ در آن W ﻳﻚ ﺑﺮدار ﺿﺮﻳﺐ ﻣﺜﺒﺖ اﺳﺖ و
T ﺑﺮدار ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه زﻣﺎنﻫﺎي ﻋﻤﻠﻜﺮد رﻟﻪﻫﺎي
ﺟﺮﻳﺎن زﻳﺎد ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ. در ﻣﻌﺎدﻟﻪ (3-2)، ﺧﻄﺎ ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻪ رﻟﻪ اﺻﻠﻲ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ. در ﻣﻌﺎدﻟﻪ (4-2)، ﻫﻢ ﺧﻄﺎي اﻧﺘﻬﺎي

دسته بندی : پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید